[basia]

Witam wszystkich.

Mój mąż dowiedział się o chorobie parę miesięcy temu. Ja sama nie jestem chora, natomiast bardzo staram się go wspierać. Nie wiem na ile mi to wychodzi, mam tylko nadzieję, że on to czuje. Jest bardzo zamknięty w sobie, ciężko się z nim o tym rozmawia. Poza tym pracuje w innym mieście i widujemy się rzadko . Bardzo go kocham i wierzę, że uda nam się pokonać wszystkie przeciwności losu. Mamy śliczną córeczkę, która chociaż ma tylko 5 lat, swoją obecnością daje mam siły do dalszej walki. Czasami jestem bezsilna, patrząc na jego łzy!! Ale jestem pewna, że przy dzisiejszym postępie medycyny uda się znaleźć lekarstwo na tą chorobę. Jestem naprawdę dobrej myśli Może z waszą pomocą uda mi się jeszcze bardziej męża wspierać.

Kochany mężu:

Chociaż piszę tutaj pod zmienionym imieniem, mam nadzieję, że przeczytasz to co napisałam i "otworzysz się" na moją pomoc Pamiętaj, że zawsze będę Cię we wszystkim wspierać i możesz na mnie liczyć. Bardzo Cię kocham!!!!!!!

[Ela]

Basiu, piękne to, co piszesz :) Trudno jest patrzeć na cierpienie bliskiej osoby, nie mogąc jej pomóc.

[Beata]

Dobrze , że wspierasz męża , to jest bardzo ważne . Wiem sama po sobie , ze bez wsparcia bliskich nie dałabym rady .

[Tlen]

Sprubować mozna rehabilitacji Pnf.Poadrawiam was

[franek]

Potwierdzam !

Bez wsparcia bliskich jest trudno :)

[Tlen]

zgadzam sie

[Romek]

zgadzam się i zazdroszczę Twojemu mężowi, że ma Ciebie i córkę :)