[siaba]

Cześć.Jestem Basia.Mam 34 lata.Choruję już 14 lat.Niestety do tej pory nie wiadomo,który to typ ataksji,ciągle szukają.
Już od pewnego czasu tu zaglądam,ale dopiero teraz zdecydowałam się napisać.Poznałam część osób ze Stowarzyszenia na turnusie,więc dołączam się do forum.Łatwiej pisać do kogoś,kogo się zna.
Mieszkam na wsi pod Rzeszowem,razem z Rodzicami.Nigdy nie pracowałam,jestem na rencie socjalnej.
Mam nadzieję,ze się tu odnajdę.

[katarzynab_81]

no wreszcie się zalogowałaś WITAMY BASIU

[Dorota75]

Basieńko ,

Pewnie :* Buziaki - fajnie , że wpadłas :*

[franek]

Serdecznie witam

[Ela]

Fajnie, że się zdecydowałaś napisać :)

[zakrenata]

Basiu czy to ty moja koleżanko od logopedy jeśli to ty to muszę ci napisać że brak mi naszych spotkań i rozśmieszania naszej Pani od dykcji nie miała z nami lekko za bardzo jesteśmy rozrywkowe żeby komuś odpuścić ale to fajne , myślę że uśmiech nie schodzi z twojej twarzy jak zawsze i że trzymasz się jakoś do miłego, posyłam tobie i twojej dzielnej mamie światełko w tunelu i szelmowski uśmieszek pa

[siaba]

Tak,to ja Renatko.
Miło mi,że jestem Twoją koleżanką,bo u mnie z tym krucho.Uśmiecham się i śmieję (czasem za głośno ),bo cóż innego mi/nam pozostaje.Chociaż,kiedyś w szpitalu pani neuropsycholog powiedziała mi,że to jest zachowanie nieadekwatne do sytuacji.Według mnie to jakieś głupoty.Lepiej się śmieć niż się smucić.
Mam nadzieję,że się jeszcze spotkamy.
Dzięki,w imieniu swoim i Mamy,za światełko.

[zakrenata]

Kochana Basiu myślę o was i zapewniam cię że zawsze będziemy koleżankami choć dzieli nas tyle kilometrów . Jeśli będziesz chciała pogadać i będzie ci smutno to pisz ja tu zawswsze zaglądam bo jestem uzależniona od forum i wszystkim wsadzam swój nos chciałabym żebyśmy wszystkie sobie na forum gadały jaki na korytarzu w Aleksandrowie o wszystkim ploteczki jeszcze nikomu nie zaszkodziły a mogą działać jak terapia lepsza od psychologa za dużo tu powagi choć i to potrzebne(czasem ),niech to forum będzie radosne bo przekonałam się na wyjeździe że mimo naszej choroby wszyscy są uśmiechnięci jeśli nawet poprzez łzy to nie dajmy się póki życia