[Ela]

Właśnie piszę sama kartki świąteczne, różnie mi to wychodzi co prawda, robię to powoli i choć staram się, to i tak nie są za ładnie napisane , a ręka boli. W ramach odpoczynku pisze teraz na Forum.

[AGATA]

Popieram dobry sposób na poprawę pisma
ale ja poszłam na łatwiznę i wykorzystałam do tego celu syna

[AGATA]

troszkę zabawy??? Mały test na sprawność
A oto instrukcja:
1. Kliknij na link ponizej.
2. Otworzy się okienko - kliknij na nos tego pana.
3. Jesli Ci się udalo kliknąc na nos .....

http://www.selfcontrolfreak.com/slaan.html

[Ela]

fajne, ale chyba nikt tego nie zrobi

[anna]

tez proibowalam i nic ztego Znalazlam w internecie cwiczenia z tasma opracowana do SM i codziennie probuje tak cwiczyc

[Ela]

daj linka do tego

[franek]

[franek]

[Ela]

Kiedyś to robił też mój mąż, bo moje się nie nadawało, ale od może dwóch lat robię to sama. Z tym, że mam już prawie pół grubego zeszytu zapisanego. To oprócz wysiłku i bólu ręki, nic nie kosztuje. yle że częsyto mi się nie chce.

[anna]

wszystkim zaintersowaqnymn przesylam cwiczenia z tasma,taki cwiczylismyna turnusie

---

THERA-BAND.zip

Pobierz Plik ściągnięto 3253 raz(y) 589.9 KB

[Ela]

Właśnie przeglądam Forum, duzo się tego zrobiło, trudno chyba coś na nim czasem znaleźć, ale najbardziej mnie zastanowiła taka rzecz. Wszyscy potrzebujemy do życia stałej, codziennej rehabilitacji. NFZ nie jest w stanie nam jej takiej zapewnić. Stale narzekamy na to.

Ale tu na Forum jest mnóstwo różnych ćwiczeń, które, codziennie, bądź choć raz w tygodniu, ale systematycznie, wykonywane mogą poprawić nam jakość życia.
Tylko że porozrzucane są w różnych miejscach - to jedna przeszkoda, którą łatwo naprawić.
Druga jest poważniejsza - chyba nam się nie chce.
Nie pamiętamy, że proste rzeczy, nie wymagające skierowań, czy pieniędzy, mogą poprawić nam życie.
Wymagają od nas jedynie wytrwałości i wysiłku.
Dużo osób podało już tu proste ćwiczenia, a my nic sobie z tego nie robimy.Piszę o sobie przede wszystkim.
Czemu tak jest? Mam wiedzę, że jak nie będę ćwiczyć, to będzie źle. Lenistwo chyba. A jak jest u Was?
Czy koggoś zdopingowały te ćwiczenia, które sobie przypomniliśmy w tym temacie http://www.ataksja.home.p...php?p=6240#6240 ?

[Paweł]

Mnie ale troszkę
Jedną ręką głaskam kota, a drugą robię kotlety. Liczę też wrony.

[Ela]

to gratuluje ile tych wron masz? a właściwie to lepiej - czy też tak masz, że po ćwiczeniach doliczysz do więcej wron?

[Paweł]

Dużo
Tak doliczę kilka wron po skończeniu.

[anna]

i licz e icodziennie jedna wieecej na razie jest tylko,6 wron dzieki guzikom moge tera zapiac poszwe,tez kupilam sobie ta poduszke do rownowagi switna rzecz,mozna na niej siedziec przed komputerem izbawiennie dziala na krengoslop tera przez sieg nie mozna wyjsc gto mozna ten czas przeznacztc na rehgabilitacje

[katarzynab_81]

dla mnie najlepszą rehabilitacją są codzienne zajęcia wychodzenie po zakupy sprzątanie gotowanie. a przy ogladaniu telewizji kręce na rowerku koło godziny.ćwiczę też z taśma na piłce noi przysiady itp. a te wrony też liczę

[AGATA]

ja też muszę się pochwalić -teraz jak są te śniegi to siedzę w domu, ale nie marnuję czasu i maszeruję na bieżni tak 2 razy w ciągu dnia po 30, 40 min.z prędkością 3km. na godzinę- ale idę i muszę porzyznać,że to fajna sprawa po przejściu kilkunastu metrów próbuję się nie trzymać :->albo trzymam się jedną ręką(taka jestem bohaterka)

[Ela]

Wiecie, jak Was czytam, to też zaczynam coś więcej robić w domu. I zbieram już te różne pomysły na proste ćwiczenia. To chyba potrzebne, żebyśmy się nawzajem mobilizowali.
Tak jak Kasiu piszesz, to u mnie też życie jest rehabilitacją. Ja z kolei nie mogę sobie pozwolić na siedzenie w domu, bo mam teraz dużo wizyt domowych. ale sam widok śniegu pod nogami mnie usztywnia a jeszcze krawężnik, albo schody.. Nauczyłam się prosić pacjentów o pomoc i jest to duże ułatwienie dla mnie.

A 6 wron to dużo i te kilometry na bieżni - podziwiam, bo mnie by się nie chciało

[AGATA]

Przyznam się szczerze, że mi też nie zawsze się chce, ale mam w domu dwóch panów (męża i syna),którzy mnie pilnuja i dopingują, a i ja sama czuję się jakby sprawniejsza (trochę) po takim marszu.
A Ty masz rehabilitantkę, która z Tobą pracuje i widziałam na spotkaniu jaka jesteś sprytna.

[Ela]

Moja rehabilitantka to skarb. Był taki czas, z pół roku nawet, że nie mogłam korzystać z jej pomocy i wtedy zobaczyłam, jak to może paskudnie wyglądać.
Co ciekawe - we wrześniu, kiedy było spotkanie też nie ćwiczyłam, bo dwa miesiące wcześniej miałam zabieg i nie mogłam jeździć na rehabilitację. Ale jeszcze nie było po mnie tego widać.
A potem, gdy już mogłam, to moja rehabilitantka nie mogła. Szukałam wtedy i w realu i w internecie innych możliwości. I nie znalazłam nikogo takiego drugiego. Inni rehabilitanci nie potrafili tak ze mną ćwiczyć. A miałam już porównanie i wiedziałam czego chcę, tylko nie mogłam tego znaleźć. I zaczęłam znów gorzej się poruszać.
To smutne, że w naszym kraju tak właśnie jest.
Ale od tego roku znów jeżdżę do niej, raz w tygodniu. Uczy nie, jak prawidłowo wykonywac wszystkie ruchy, np przy chodzeniu - jak przenieść środek ciężkości, co zrobić z tułowiem, kiedy nacisk na przodostopie, kiedy na tyłostopie. Doskonale zna mechanizm każdego ruchu i to wykorzystuje.
A ja potem to wykorzystuję w domu, na codzień - przy ubieraniu się , jedzeniu, przy wszystkim. Uczę się panować nad każdym ruchem, wykonywać go, tak jak zdrowy czlowiek.
I to jest smutne, że takich osób nie ma więcej.

[franek]